Program aktywizacji zawodowej dla dzieci, młodzieży i młodych dorosłych z zaburzeniami psychicznymi

Grupą szczególnie zagrożoną wykluczeniem społecznym, wysokim poziomem bezrobocia i marginalizacją na rynku pracy są osoby z zaburzeniami psychicznymi, problemami psychologicznymi i diagnozą chorób psychicznych. Uzasadnione wydaje się stwierdzenie, że są one nie tylko ofiarami marginalizacji i stygmatyzacji społecznej, ale także, a może przede wszystkim

– stygmatyzacji strukturalnej. Obecny plan pomocowy nie uwzględnia w sposób dostateczny tej grupy młodzieżowej. Dramatyczna sytuacja w tej grupie osób na rynku pracy wymaga szczegółowej i całościowej strategii kierowanej wyłącznie do tego rodzaju pacjentów. W świetle poniżej przedstawionych faktów i ocen wydaje się być to jedynym skuteczny rozwiązaniem.

Eksperci działający na rzecz osób chorych psychicznie z różnych dziedzin podkreślają, że powinni oni pracować zawodowo, a obecny wskaźnik zatrudnienia w porównaniu z krajami UE jest zdecydowanie za niski. Szczególnie w tej grupie pacjentów praca pełni funkcję dochodowa, co oczywiste, ale przede wszystkim role rehabilitacyjna w wymiarze psychologicznym. To jedyna grupa wśród osób niepełnosprawnych, dla której praca ma znaczenie fundamentalne, ponieważ zmniejsza ryzyko kolejnych nawrotów choroby i tym samym niezwykle kosztownych hospitalizacji, zwiększa prawdopodobieństwo stania się samodzielnym, niezależnym i w konsekwencji pomaga powrócić do pełnego życia o satysfakcjonującej jakości pomimo zachorowania. Tym samym może w znaczący sposób obniżyć koszty nakładów z budżetu państwa, np. renty, zasiłki, oraz zmniejszyć koszty leczenia NFZu związane z przewlekłym leczeniem szpitalnym i kolejnymi rehospitalizacjami.

Specyfika zaburzeń psychicznych wymaga wypracowania szczególnego i nowatorskiego programu aktywizacji zawodowej, którego grupą docelową i beneficjentami są wyłącznie osoby dotknięte zaburzeniami psychicznymi i problemami psychologicznymi. Program ten powinien obejmować osoby z diagnozą:

  • zaburzeń psychotycznych, a w szczególności psychoz schizofrenicznych,
  • zaburzeń afektywnych, maniakalnych i depresyjnych,
  • zaburzeń lękowych,
  • zaburzeń adaptacyjnych,
  • zaburzeń odżywiania,
  • zaburzeń osobowości,
  • zaburzeń zachowania,
  • zaburzeń rozwoju psychicznego,
  • zaburzeń funkcjonowania społecznego,
  • grupę podwyższonego ryzyka zachorowania na choroby psychiczne, ryzykowne stany psychiczne,
  • osoby zdrowe, doświadczone przez różnorodne kryzysy

Nie wolno włączać do tej grupy pacjentów osób z upośledzeniem umysłowym, co obecnie jest często standardem, grupa ta bowiem ma zupełnie odmienną specyfikę dysfunkcjonalności.

Specjalistyczny programu aktywizacji zawodowej dla tej grupy osób wymaga zaangażowania przede wszystkim psychologów i psychoterapeutów. Ich praca psychoterapeutyczna powinna być stała i równoległa z działaniami aktywizacji zawodowej, głównie o charakterze zatrudnienia wspomaganego.

Inne

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
Facebook IconZnajdź nas na Google+