Schizofrenia w liczbach

W Polsce na schizofrenię choruje 1 mln osób; przeciętna wieku – to 38,5 l. Wiek w chwili diagnozy – 27 lat, u 73% rozpoznanie postawiono przed 30 rokiem życia. Wskaźnik pierwszorazowych zachorowań – 15 przypadków na 100 tys. ludności. Osoby leczone po raz pierwszy na schizofrenię w 2010 r. – 4.883 osób. Roczna liczba hospitalizacji w czasie choroby – 3,5.

Przeciętny pacjent jest rencistą z wykształceniem średnim – 59%, osoby z wykształceniem wyższym stanowią – 26%.

Sytuacja zawodowa pacjentów

Liczba osób pracujących w chwili postawienia diagnozy – 47%, w chwili badania odnotowano spadek osób pracujących – 19%. 72% wśród osób pracujących w chwili postawienia diagnozy utraciło pracę. Wraz z trwaniem choroby prawie ¾ utraciło pracę. Odsetek osób, które utraciły pracę rośnie wraz ze wzrostem liczby hospitalizacji. Podczas postawienia diagnozy – 4% było na rencie, podczas dokonywania badania – 58%. Zwraca uwagę znaczny wzrost osób pobierających rentę wraz z czasem trwania choroby. Wśród pacjentów z liczbą hospitalizacji 5 i więcej – ponad 90% osób utraciło pracę. Emeryci stanowią – 1%.

W Polsce w 2010 r. ponad 120 tys. osób z rozpoznaniem schizofrenii otrzymywało renty, na które ZUS przeznaczył ponad 940 mln zł.

Największy procent zachorowań przypada na wiek adolescencji i wczesnej dorosłości, a więc okres edukacji i podejmowania pierwszych aktywności zawodowych. Znaczna część z tego powodu nigdy nie pracowała, ponieważ chorobę zdiagnozowano w wieku kilkunastu lat – 14-16 rok życia. Wśród osób chorych psychicznie stopa bezrobocia jest ponad dwukrotnie wyższa i w porównaniu z grupą osób niepełnosprawnych ogółem i wynosi 35 %. Wczesne zachorowanie od początku zmniejsza szanse edukacyjne i zawodowe. Osoby z zaburzeniami psychicznymi to druga po niepełnosprawnych ruchowo grupa, która relatywnie najrzadziej deklaruje plany co do dalsze nauki i kształcenia – 36 % wśród chorującej młodzieży. W ciągu ostatnich 5 lat w szkoleniach i kursach uczestniczyło tylko 4 % niepełnosprawnych psychicznie w wieku 15-29 lat.

Badania pokazują, że w najmłodszej grupie wiekowej jest najwyższy odsetek osób chorych, które podjęłyby pracę bezwarunkowo – niezależnie od otrzymywanych świadczeń socjalnych i niezależnie od wysokości pensji, 18% jest gotowych zrezygnować z renty.

Roczne wydatki ZUS z powodu zachorowania na schizofrenię i związane z niezdolnością do pracy to około 900 mln zł, wydatki NFZ – 450 mln zł.

Późna diagnostyka chorób somatycznych, niski wskaźnik współpracy, ograniczony poziom funkcjonowania społecznego, przekłada się na uznanie pacjentów ze schizofrenią za populację narażoną na wyższą chorowalność Pacjenci psychiatryczni częściej niż ogólna populacja chorują na schorzenia: układu oddechowego, niedoczynność tarczycy, zapalenie wątroby typu C. Wskaźniki umieralności są wyższe we wszystkich badanych przyczynach śmierci, do których należą: choroby układu sercowo-naczyniowego, układu oddechowego, nowotwory, choroby układu pokarmowego. Mężczyźni ze schizofrenią umierają 15 lat wcześniej, a kobiety 12 lat wcześniej niż przedstawiciele populacji ogólnej. Pacjenci ze schizofrenią rzadziej w stosunku do osób zdrowych mieli wcześniej postawione rozpoznanie choroby niedokrwiennej serca 26,3% vs 43,7%, nowotwory 73.9% vs 82,3%.

Około połowa pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii jest uzależniona od alkoholu, nikotyny, kanabinoidów. Uzależnienie od nikotyny jest 3. krotnie wyższe niż w populacji ogólnej, 88% vs 25-30%. Brak dla tych pacjentów oferty leczenia – dla tzw. pacjentów z podwójną diagnozą.

Zachorowania na cukrzycę 15% pacjentów z psychozą vs 6% w populacji ogólnej.

Inne

Zaburzenie to generuje znaczne koszty finansowe dla całej gospodarki. Największą ich składową są koszty...

Facebook IconZnajdź nas na Google+